[[It is wrongly spelt as cīrkāḻi [although] it is [in fact] a corruption of (śrī + kāḻi); śrī becomes cī; so cīkāḻi is the correct name; if it were (cīr + kāḻi), it should according to canti rules be cīrkkāḻi (சீர்க்காழி)]]

{$} பூ ஆர் கொன்றைப் புரிபுன்சடை ஈசா! காவாய்
Lord who has a red and twisted caṭai adorned with shining flowers of indian laburnum! protect us!
எனநின்று ஏத்தும் காழியார்
so saying the Lord in Kāḻi who is praised by human beings and celestials, standing in his presence.
மேவார் புரம் மூன்று அட்டார் அவர் (போலாம்) பாஆர் இன்சொற் பயிலும் பரமரே
is the supreme god who is the meaning of the sweet words that are abundant in poetry, and who destroyed the three cities of the enemies
[[போலாம் this is an expletive in this and the following verses]]

{$} இமையோர், எந்தை!' என்று புகுந்துஈண்டி, கந்தம் மாலைகொண்டு சேர் காழியார்
the god in Kāḻi where the celestials who do not wink, enter into this world and crowd with fragrant garlands and sandal-wood passte praising our father.
வெந்த நீற்றர்
one who smears his body with well burnt sacred ash.
விமலர் அவர்(போலாம்) அந்தி நட்டம் ஆடும் அடிகளே
the spotless one is the deity who dances in the evening.
[[The dance is called cantiyātāṇṭavam]]

{$} தேனைவென்ற மொழியாள் ஒருபாகம், கானமான் கைக்கொண்ட காழியார்
the god in Kāḻi who has a lady whose words are superior to the sweetness of honey, on one half and a deer of the forest on the hand.
[[கானமான் this is a generic epithet, as that deer which Civaṉ is holding in his hand was created in the sacrificial fire]].
வானம் ஓங்கு கோயிலவர் (போலாம்), ஆனஇன்பம் ஆடும் அடிகளே
is the deity who bathes in the five sweet products of the cow and who resides in the temple which rises into the sky.

{$} மாணாவென்றிக் காலன் மடியவே, காணா மாணிக்கு அளித்த காழியார்
the god in Kāḻi who granted his grace to the piramacari who did not care to look at any other thing except Civaṉ, to make the god of death (Kālaṉ) of inglorious victory, die.
நாண் ஆர் வாளி தொட்டாரவர் (போலாம்) பேணார்புரங்கள் அட்டபெருமான்
is the great one who destroyed the cities of the enemies by discharging an arrow which was fixed in the string of the bow.

{$} மாடே ஓதம் எறிய வயற் செந்நெற்காடு ஏறிச்சங்கீனும் காழியார்
the god in Kāḻi where the conches climb up the red Variety of paddy growing in the fields like a forest, where the tide throws on the sides, and bear pearls in them.
வாடாமலராள் பங்கரவர் (போலாம்), ஏடு ஆர்புரம்மூன்று எரித்த இறைவர்
and the one who has on his half a lady whose flowers do not fade, is the god who burnt the three cities which had blemish attached to them.
[[வாடாமலராள் the flowers worn by Umai do not fade; this explains that her chastity is divine.]]
[[ஏடு blemish;
PP: ஏடேறு பெருஞ்செல்வத்துஎழில் மறையோர் (periya tirumoḻi, 4-1-7)]]

{$} கொங்கு செருந்தி கொன்றை மலர்கூடக் கங்கை புனைந்த சடையார் காழியார்
the god in Kāḻi who has a caṭai on which is adorned Kaṅkai in addition to the flowers of indian laburnum and fragrant flowers of panicled pear tree.
அங்கண் அரவம் ஆட்டுமவர் (போலாம்) செங்கண் அரக்கர் புரத்தை எரித்தார்
he is the one who burnt the cities of the arakkar of red eyes, and makes the cobras worn on his person, to dance.

{$} கொல்லை விடைமுன் பூதம் குனித்து ஆடும், கல்லவடத்தை உகப்பார்காழியார்
the god in Kāḻi who feels glad with the instrument Kallavaṭam which is played upon by the pūtams which bend their forms and dance before the bull belonging to the sylvan region.
அல்ல இடத்தும் நடந்தார் அவர் (போலாம்), பல்ல இடத்தும் பயிலும் பரமர்
the supreme one who is pervading in many places, went to places where his greatness is not understood and praised without thinking whether they are high or low.

{$} எடுத்த அரக்கன் நெரியவிரல் ஊன்றிக், கடுத்து முரிய அடர்த்தார் காழியார்
the god in kāḻi who pressed down angrily by gently fixing his his toe to crush the arakkaṉ who lifted (the mountain)
எடுத்த பாடற்கு இரங்குமவர் (போலாம்), (1) பொடிக்கொள் நீறு பூசும் புனிதரே
the pure one who smears the ash which is dust, took pity (on him) as he began to praise god by singing cāma vētam.
[[Variant reading: (1) பொடிக்கணீறு]]

{$} ஆற்றல் உடைய அரியும் பிரமனும், தோற்றம் காணா வென்றிக் காழியார்
the victorious god in Kāḻi whose origin both the ari (Māl) of great power and Piramaṉ could not find out.
ஏற்றம் ஏறு (அங்கு) ஏறும் அவர் (போலாம்), கூற்றம் மறுகக் குமைத்த குழகரே
is the young one who destroyed the god of death to become bewildered and who rides on a superior bull.

{$} பெருக்கப் பிதற்றும் சமணர் சாக்கியர் கரக்கும் உரையை விட்டார் காழியார்
the god in Kāḻi who was away from the cunning words of camaṇar and cākkiyar who prate incessantly without any truth.
இருக்கின் மலிந்தஇறைவா அவர் (போலாம்), அருப்பின் முலையாள் பங்கத்து ஐயரே
he who is much praised in the rik-vētam is the Lord worthy of respect who has a lady whose breasts resemble buds of (Lotus)
[[அரும்பு: has become அருப்பு to be in line with the assonance எதுகை. இருக்கு this may mean the Rig-veda or all the four vetams).

{$} கார் ஆர் வயல்சூழ் காழிக்கோன்தனைச், சீர்ஆர் ஞானசம்பந்தன் சொன்ன, பாரார் புகழப் பரவ வல்லவர்
those who are capable of praising the god to be lauded by the people of this world, with the verses with which famous ñāṉacampantaṉ praised the Lord in Kāḻi surrounded by fields where paddy harvested in the rainy season grows.
ஏர் ஆர் வானத்து இனிதாஇருப்பாரே
will dwell happily in the beautiful heaven.