*1
பகைத்திட்டார் புரங்கள்மூன்றும் பாறி, நீறுஆகி வீழ,
புகைத்திட்ட தேவர்கோவே! பொறிஇலேன் உடலம்தன்னுள்
அகைத்திட்டு அங்கு அதனை நாளும் ஐவர் கொண்டு ஆட்ட ஆடித்
திகைத்திட்டேன்; செய்வது என்னே?---திருப் புகலூரனீரே!

*2
மை அரி மதர்த்த ஒண்கண் மாதரார்வலையில் பட்டுக்
கை எரி சூலம் ஏந்தும் கடவுளை நினையமாட்டேன்;
ஐ நெரிந்து அகமிடற்றே அடைக்கும்போது, ஆவியார்தாம்
செய்வது ஒன்று அறியமாட்டேன்---திருப் புகலூரனீரே!

*3
முப்பதும்முப்பத்தாறும்முப்பதும் இடு குரம்பை,
அப்பர் போல் ஐவர் வந்து(வ்), அது தருக, இது விடு! என்று(வ்)
ஒப்பவே நலியல்உற்றால் உய்யும்ஆறு அறியமாட்டேன்---
செப்பமே திகழும் மேனித் திருப் புகலூரனீரே!

*4
பொறி இலா அழுக்கை ஓம்பி, பொய்யினை மெய் என்று எண்ணி,
நெறி அலா நெறிகள் சென்றேன்; நீதனே! நீதிஏதும்
அறிவிலேன்; அமரர்கோவே! அமுதினை ம வைக்கும்
செறிவு இலேன்; செய்வது என்னே?---திருப் புகலூரனீரே!

*5
அளியின் ஆர் குழலினார்கள் அவர்களுக்கு அன்புஅது ஆகி,
களியின் ஆர் பாடல் ஓவாக் கடவூர்வீரட்டம் என்னும்
தளியினார் பாதம் நாளும் நினைவு இலாத் தகவு இல் நெஞ்சம்
தெளிவு இலேன்; செய்வது என்னே?---திருப் புகலூரனீரே!

*6
இலவின் நா மாதர்பாலே இசைந்து நான் இருந்து பின்னும்
நிலவும் நாள்பல என்று எண்ணி, நீதனேன் ஆதிஉன்னை
உலவினால் உள்கமாட்டேன்; உன் அடி பரவும் ஞானம்
செலவு இலேன்; செய்வது என்னே?---திருப் புகலூரனீரே!

*7
காத்திலேன், இரண்டும்மூன்றும்; கல்வியேல் இல்லை, என்பால்;
வாய்த்திலேன், அடிமைதன்னுள்; வாய்மையால்-தூயேன்அல்லேன்---
பார்த்தனுக்கு அருள்கள்செய்த பரமனே! பரவுவார்கள்
தீர்த்தமே திகழும் பொய்கைத் திருப் புகலூரனீரே!

*8
நீரும்ஆய், தீயும்ஆகி, நிலனும்ஆய், விசும்பும்ஆகி,
ஏர் உடைக் கதிர்கள்ஆகி, இமையவர் இறைஞ்ச நின்று(வ்),
ஆய்வதற்கு அரியர்ஆகி, அங்குஅங்கே ஆடுகின்ற,
தேவர்க்கும் தேவர் ஆவார்---திருப் புகலூரனாரே.

*9
மெய்யுளே விளக்கை ஏற்றி, வேண்டு அளவு உயரத் தூண்டி,
உய்வது ஓர் உபாயம் பற்றி, உகக்கின்றேன்; உகவா வண்ணம்
ஐவரை அகத்தே வைத்தீர்; அவர்களே வலியர், சால;
செய்வது ஒன்று அறியமாட்டேன்---திருப் புகலூரனீரே!

*10
அரு வரை தாங்கினானும், அருமறை ஆதியானும்,
இருவரும் அறியமாட்டா ஈசனார்; இலங்கை வேந்தன்
கருவரை எடுத்தஞான்று கண் வழி குருதி சோரத்
திருவிரல் சிறிது வைத்தார்---திருப் புகலூரனாரே.