*1
கருந்தடங்கணின் மாதரார் இசைசெய்ய, கார் அதிர்கின்ற பூம்பொழில்
குருந்தம் மாதவியின் விரை மல்கு கோட்டாற்றில்
இருந்த எம்பெருமானை உள்கி, இணைஅடி தொழுது ஏத்தும் மாந்தர்கள்
வருந்தும்ஆறு அறியார்; நெறி சேர்வர், வான்ஊடே.

*2
நின்று மேய்ந்து, நினைந்து, மா கரி, நீரொடும் மலர் வேண்டி, வான் மழை
குன்றில் நேர்ந்து குத்திப் பணிசெய்யும் கோட்டாற்றுள்
என்றும் மன்னிய எம்பிரான் கழல் ஏத்தி, வான்அரசு ஆள வல்லவர்
பொன்றும்ஆறு அறியார்; புகழ் ஆர்ந்த புண்ணியரே.

*3
விரவி நாளும் விழாஇடைப் பொலி தொண்டர் வந்து வியந்து பண்செய,
குரவம் ஆரும் நீழல் பொழில் மல்கு கோட்டாற்றில்,
அரவம் நீள்சடையானை உள்கி நின்று, ஆதரித்து, முன் அன்பு செய்து, அடி
பரவும்ஆறு வல்லார் பழி பற்றுஅறுப்பாரே.

*4
அம்பின் நேர் விழி மங்கைமார்பலர் ஆடகம் பெறு மாடமாளிகைக்
கொம்பின் நேர் துகிலின் கொடி ஆடு கோட்டாற்றில்,
நம்பனே! நடனே! நலம் திகழ் நாதனே! என்று காதல் செய்தவர்
தம் பின் நேர்ந்து அறியார், தடுமாற்ற வல்வினையே.

*5
பழைய தம் அடியார் துதிசெய, பார்உளோர்களும் விண்உளோர் தொழ,
குழலும் மொந்தை விழா ஒலி செய்யும் கோட்டாற்றில்,
கழலும் வண் சிலம்பும்(ம்) ஒலி செய, கான்இடைக் கணம் ஏத்த ஆடிய
அழகன் என்று எழுவார், அணி ஆவர், வானவர்க்கே.

*6
பஞ்சின் மெல்அடி மாதர், ஆடவர், பத்தர், சித்தர்கள், பண்பு வைகலும்
கொஞ்சி இன்மொழியால்- தொழில் மல்கு கோட்டாற்றில்,
மஞ்சனே! மணியே! மணிமிடற்று அண்ணலே! என உள்-நெகிழ்ந்தவர்,
துஞ்சும்ஆறு அறியார்; பிறவார், இத் தொல்-நிலத்தே.

*7
கலவமாமயிலாள் ஒர்பங்கனைக் கண்டு, கண்மிசை நீர் நெகிழ்த்து, இசை
குலவும்ஆறு வல்லார் குடிகொண்ட கோட்டாற்றில்,
நிலவ மா மதி சேர் சடை உடை நின்மலா! என உன்னுவார்அவர்
உலவு வானவரின் உயர்வு ஆகுவது உண்மையதே.

*8
வண்டல் ஆர் வணல் சாலி ஆலை வளம் பொலிந்திட, வார் புனல்-திரை
கொண்டலார் கொணர்ந்து அங்கு உலவும் திகழ் கோட்டாற்றில்-
தொண்டுஎலாம் துதிசெய்ய நின்ற தொழிலனே! கழலால் அரக்கனை
மிண்டுஎலாம் தவிர்த்து, என், உகந்திட்ட வெற்றிமையே?

*9
கருதி வந்து அடியார் தொழுது எழ, கண்ணனோடு அயன் தேட, ஆனையின்
குருதி மெய் கலப்ப உரி கொண்டு, கோட்டாற்றில்,
விருதினால் மடமாதும் நீயும் வியப்பொடும் உயர் கோயில் மேவி, வெள்-
எருது உகந்தவனே! இரங்காய், உனது இன்அருளே!

*10
உடை இலாது உழல்கின்ற குண்டரும், ஊண் அருந்தவத்துஆய சாக்கியர்,
கொடைஇலார்மனத்தார்; குறை ஆரும் கோட்டாற்றில்,
படையில் ஆர் மழு ஏந்தி ஆடிய பண்பனே! இவர் என்கொலோ, நுனை
அடைகிலாத வண்ணம்? அருளாய், உன் அடியவர்க்கே!

*11
காலனைக் கழலால் உதைத்து, ஒரு காமனைக் கனல்ஆகச் சீறி, மெய்
கோல வார்குழலாள் குடிகொண்ட, கோட்டாற்றில்
மூலனை(ம்), முடிவு ஒன்று இலாத எம் முத்தனை, பயில் பந்தன் சொல்லிய
மாலைபத்தும் வல்லார்க்கு எளிதுஆகும், வானகமே.