*1
குறி கலந்த இசைபாடலினான், நசையால், இவ் உலகுஎல்லாம்
நெறி கலந்தது ஒரு நீர்மையனாய், எருது ஏறி, பலி பேணி,
முறிகலந்தது ஒரு தோல் அரைமேல் உடையான் இடம்---மொய்ம்மலரின்
பொறி கலந்த பொழில் சூழ்ந்து, அயலே புயல் ஆரும் புகலூரே.

*2
காது இலங்கு குழையன்(ன்), இழை சேர் திருமார்பன்(ன்), ஒருபாகம்
மாது இலங்கு திருமேனியினான், கருமானின்(ன்)உரிஆடை
மீது இலங்க அணிந்தான், இமையோர் தொழ, மேவும்(ம்) இடம்---சோலைப்
போதில் அங்கு நசையால் வரிவண்டு இசை பாடும் புகலூரே.

*3
பண் நிலாவும் மறை பாடலினான், இறை சேரும் வளை அம் கைப்
பெண் நிலாவ உடையான், பெரியார் கழல் என்றும் தொழுது ஏத்த,
உள்-நிலாவி அவர் சிந்தையுள் நீங்கா ஒருவன்(ன்), இடம் என்பர்---
மண் நிலாவும்(ம்) அடியார் குடிமைத்தொழில் மல்கும் புகலூரே.

*4
நீரின் மல்கு சடையன், விடையன்(ன்), அடையார்தம் அரண்மூன்றும்
சீரின் மல்கு மலையே சிலைஆக முனிந்தான், உலகு உய்யக்
காரின் மல்கு கடல்நஞ்சம்அது உண்ட கடவுள்(ள்), இடம் என்பர்---
ஊரின் மல்கி வளர் செம்மையினால் உயர்வு எய்தும் புகலூரே.

*5
செய்யமேனி வெளியபொடிப் பூசுவர், சேரும்(ம்) அடியார்மேல்
பைய நின்ற வினை பாற்றுவர், போற்றுஇசைத்து என்றும் பணிவாரை
மெய்ய நின்ற பெருமான், உறையும் இடம் என்பர்---அருள் பேணி,
பொய் இலாத மனத்தார் பிரியாது பொருந்தும் புகலூரே.

*6
கழலின் ஓசை, சிலம்பின்(ன்) ஒலி, ஓசை கலிக்க, பயில் கானில்,
குழலின் ஓசை குறள்பாரிடம் போற்ற, குனித்தார் இடர் என்பர்---
விழவின் ஓசை, அடியார் மிடைவுஉற்று விரும்பிப் பொலிந்து எங்கும்
முழவின் ஓசை, முந்நீர் அயர்வு எய்த முழங்கும் புகலூரே.

*7
வெள்ளம் ஆர்ந்து மிளிர்செஞ்சடைதன்மேல் விளங்கும் மதி சூடி,
உள்ளம் ஆர்ந்த அடியார் தொழுது ஏத்த, உகக்கும்(ம்) அருள் தந்து, எம்
கள்ளம் ஆர்ந்து கழியப் பழி தீர்த்த கடவுள்(ள்) இடம் என்பர்---
புள்ளை ஆர்ந்த வயலின் விளைவால் வளம் மல்கும் புகலூரே.

*8
தென்இலங்கை அரையன், வரை பற்றி எடுத்தான், முடி திண்தோள்,
தன் இலங்கு விரலால் நெரிவித்து, இசை கேட்டு, அன்று, அருள்செய்த
மின்இலங்கு சடையான் மடமாதொடு மேவும்(ம்) இடம் என்பர்---
பொன் இலங்கு மணி மாளிகைமேல் மதி தோயும் புகலூரே.

*9
நாகம் வைத்த முடியான், அடி கைதொழுது ஏத்தும் அடியார்கள்
ஆகம் வைத்த பெருமான், பிரம(ன்)னொடு மாலும் தொழுது ஏத்த
ஏகம் வைத்த எரிஆய் மிக ஓங்கிய எம்மான், இடம்போலும்---
போகம் வைத்த பொழிலின்(ன்) நிழலால் மது வாரும் புகலூரே.

*10
செய்த(அ)வத்தர் மிகு தேரர்கள், சாக்கியர், செப்பில் பொருள் அல்லாக்
கைதவத்தவர், மொழியைத் தவிர்வார்கள் கடவுள்(ள்) இடம்போலும்---
கொய்து பத்தர் மலரும் புனலும்கொடு தூவி, துதிசெய்து,
மெய் தவத்தின் முயல்வார் உயர்வானகம் எய்தும் புகலூரே.

*11
புற்றில் வாழும் அரவம்(ம்) அரை ஆர்த்தவன் மேவும் புகலூரை,
கற்று நல்லஅவர் காழியுள் ஞானசம்பந்தன் தமிழ்மாலை
பற்றி, என்றும்(ம்) இசை பாடிய மாந்தர், பரமன்(ன்)அடி சேர்ந்து,
குற்றம் இன்றி, குறைபாடு ஒழியா, புகழ் ஓங்கி, பொலிவாரே.